Recenzje

Uporządkowane życie Wiktorii właśnie legło w gruzach. Nawiedza ją lęk, tym gorszy, że irracjonalny. Strach, który wymyka się ramom logiki, medycyny czy jakimkolwiek innym wytłumaczeniom. Lęk, który ją atakuje, początkowo pojawia się jedynie w snach, a potem zachłannie wkracza w jej codzienność. Nikt poza Wiktorią nie słyszy przerażającego, syczącego głosu, nikt poza nią nie widzi krwi i nikt poza nią nie czuje paraliżującej paniki. Wiktoria nie oszalała, rzeczywistość, która

W minionym tygodniu zorganizowałam w grupie literackiej Mundus Poeticus na Facebooku konkurs, w którym uczestnicy mieli zainspirować się wierszem Julii Hartwig „Nie zawsze”. Powstało wiele różnorodnych tekstów, jednak jeden z nich wyjątkowo mocno poruszył moje serce. Autorką tego utworu jest Katarzyna Ostachowska, publikująca pod pseudonimem Katleea So. Jej praca, zatytułowana „Zapiski z drugiego pokoju”, została nagrodzona Grand Prix. Dlaczego właśnie ona? Ponieważ oddaje w

Właśnie przeczytałem kolejną książkę Bogdana Frymorgena "Okruchy większej całości" i na wstępie pragnę powiedzieć, że to nie jest zwykła książka. To podróż po krainie pamięci autora. Pamięci naznaczonej psychiczną chorobą ojca i matczynym, heroicznym sklejaniem rodziny w jedną nierozerwalną całość. Czytelnik sięgając po "Okruchy większej całości", wchodzi w labirynt malowany emocjami dziecka, ale przewodnikiem po tym labiryncie jest dojrzały mężczyzna. Autor emigruje w przesz

"Grawitacja kwantowa" Debiut poetycki fizyka z Irlandii Zapraszamy do odkrywania debiutanckiego tomiku Grawitacja kwantowa Mateusza Majchera – poety, który splata fizykę z liryką w sposób nie do podrobienia. Znany z bloga Wykłady z poezji kwantowej, autor przełamuje granice gatunków, tworząc poezję przyciągającą jak grawitacja. Idealna lektura dla miłośników nauki i słowa. O autorze Mateusz Majcher – poznaniak, ojciec i wieloletni partner matki swoich dzieci. Zawodowo zajmuje

Właśnie przeczytałem genialną powieść Fiodora Dostojewskiego "Idiota". To jedna z najważniejszych powieści literatury światowej, wydana w 1869 roku. Autor stawia pytania o moralność, naturę człowieka, granice dobra i zła oraz sens życia. To trudna i wymagająca olbrzymiego skupienia powieść, która mnie osobiście bardzo zaskoczyła epilogiem. Głównym bohaterem jest książę Lew Myszkin, człowiek o niezwykle  czystym, wręcz krystalicznym sercu, którego naiwność i dobroć wystawio

Właśnie przeczytałem genialną i bardzo wzruszającą książkę Bogdana Frymorgena "Początek wszystkiego". Od pierwszej strony książka a w zasadzie tren, który autor napisał po śmierci matki wbija w fotel. Bogdan Frymorgen przeżywa śmierć swojej matki szczerze i bardzo mocno. Jest to wręcz dziecięca żałoba. To bardzo piękny tekst, choć trudny w odbiorze. Zwłaszcza dla czytelnika, który tak samo jak autor, stracił matkę i ojca. Frymorgen prowadzi czytelnika niczym przewodnik po lab

Właśnie przeczytałem dzieło Machiavellego pt. "Książę". Jest to budzący ciekawość i jednocześnie kontrowersje traktat o sposobach zdobywania i utrzymywania władzy. Napisany językiem Machiavellego, sprawia, że trzeba tę książkę czytać w skupieniu. Mimo, że jest to krótka książka(155stron), to jednak zmusza czytelnika do skupienia się nad treścią. Ciekawostką jest fakt, że Napoleon Bonaparte, Benito Mussolini i Adolf Hitler, nie rozstawali się z tą książką. Temu ostatniemu posł

Ufff...w końcu dobrnąłem do końca najbardziej mrocznego i dusznego thrillera Jakuba Żulczyka pt. "Wzgórze psów". Zajęło mi to dwa tygodnie. Dlaczego aż tyle? Już pomijam fakt, że książka ma 860 stron, ale dlatego, że tę powieść należy czytać z przerwami. Jednym ciągiem jest to niemożliwe. Ostatnie trzy rozdziały rozwaliły moją psyche na atomy. O czym jest "Wzgórze psów"?    Mroczny thriller, którego akcja  dzieje się w niewielkim mieście, w zamkniętej hermetycznie społeczno

Tomik „niewiersze” autorstwa Tomka Woźnego to zbiór poezji poruszający uniwersalne wątki współczesnej poezji polskiej — przemijanie, egzystencję, relacje międzyludzkie i introspekcję. Woźny zręcznie łączy tradycję literacką z nowoczesnym językiem i filozoficznymi refleksjami, nadając im osobisty i głęboki wymiar. Jego poezja wyróżnia się emocjonalną intensywnością, zmaganiem z tożsamością oraz napięciem między przeszłością a teraźniejszością. W kontekście współczesnej poezji

Aglaja Janczak - rzeka i inne ciała, Fundacja Duży Format 2025. Ten tomik jest rzeką, którą płynie się przez każdy wiersz i od wiersza do wiersza. Jest w tej rzece ptasio - tak ptasio jak w rzece-rzece, w którą wchodzi się z dzikiego brzegu przez połyskliwą przejrzystość w głąb i w nurt. Rzeka będąca tu główną bohaterką to istota żywa, żywioł i rodzaj zwierzęcia równocześnie: "od rana fale drobnymi pyszczkami / zjadają nurt / pod włos / szarpią laminat wiatru/ tiule z podszer

Właśnie przeczytałem jedną z najpiękniejszych biografii Freddiego Mercury'ego. Ta książka całkowicie zmieniła moje postrzeganie Freddiego. Jedynie nieliczni wiedzieli, że Freddie Mercury prowadził pamiętnik. Po śmierci 24 listopada 1991 roku pozostawił po sobie siedemnaście ręcznie zapisanych notesów, które zaczął spisywać w 1976 roku, gdy Queen był u szczytu globalnej sławy. Ostatniego wpisu dokonał zaledwie kilka tygodni przed końcem życia. Tylko cztery z najbliższych m

Właśnie przeczytałem genialny kryminał Matsa Olssona pt. "Zabójcza dyscyplina". Rewelacyjnie napisana powieść, której istotnym elementem mocno zagmatwanej intrygi są praktyki BDSM(Skrót  BDSM  pochodzi od angielskich słów:  Bondage  (krępowanie),  Discipline  (dyscyplina),  Sadism/Masochism  (sadyzm/masochizm), co oznacza praktyki seksualne oparte na relacji dominacji i uległości, wykorzystujące elementy takie jak krępowanie, dyscyplina, bicie, czy odgrywanie ról, ale zawsze

Przeczytałem ostatnią część trylogii Christiny Henry "Kroniki Alicji" pt. "Lustro". Powieść ta doskonale spina całą trylogię w doskonałą całość. Wszystkie trzy części czytałem a w zasadzie wchłaniałem z wypiekami na twarzy. Posunąłem się do tego, że zmieniłem swoją nazwę użytkownika FB na imię głównego bohatera trylogii. „Lustro” to zbiór czterech opowiadań, w których bestsellerowa autorka, Christina Henry, powraca do wykreowanego w „Alicji” i „Czerwonej Królowej” świata

Właśnie wchłonąłem w siebie drugą część trylogii "Kroniki Alicji" pt."Czerwona Królowa" autorstwa Christiny Henry. O czym jest "Czerwona Królowa" w wielkim skrócie?   ...Teren poza Starym Miastem miał być zielony i pełen otuchy... Miał być miejscem, w którym Alicja w końcu odpocznie i gdzie nie będzie już ani zabawką Królika, ani pionkiem Cheshire'a, ani zdobyczą Dżaberłaka. Ale te zielone pola okazały się spopielone i znikąd już nie było nadziei...    Alicja i jej ukochany

I tak oto "pękła" pierwsza część trylogii Christiny Henry " Kroniki Alicji". O czym jest Alicja?    W tym niepokojącym miejscu, pełnym rozpadających się budynków zamieszkują tylko najbardziej zdesperowani ludzie. Mówią o nim: Stare Miasto. W jego sercu stoi szpital w którego murach rozchodzą się krzyki potępionych dusz. W szpitalu przebywa również kobieta. Jej włosy, niegdyś złociste, opadają w tłustych splotach na zgarbione plecy. Nie pamięta skąd wzięła się w tym budzącym

"Informacja zwrotna" Jakuba Żulczyka, to kolejna książka, która kompletnie zwaliła mnie z nóg. Musiałem czytać tę powieść na raty. Inaczej kompletnie bym zwariował. Żulczyk sprawił, że mój mózg kompletnie zwariował a bebechy przewróciły się w moim wnętrzu milion razy. "Informacja zwrotna" to brutalna,  wstrząsająca i niezwykle szczera wiwisekcja umysłu osoby uzależnionej od alkoholu . To studium kompletnej degeneracji, zeszmacenia człowieka uzależnionego. To studium obnażając

Gabriel García Márquez niewątpliwie należy do grona moich ulubionych pisarzy. Powieść "Rzecz o mych smutnych dziwkach", jeszcze bardziej mnie w tym utwierdziła. Pochłonąłem ją w jedno popołudnie. To skromna(mająca zaledwie 110 stron) powieść a w zasadzie elegia o późnej miłości. Nie należy jej traktować jako swego rodzaju swawolnego przewodnika po zamtuzach. A przekonacie się o tym osobiście, jeśli zdobędziecie się na odwagę, by po nią sięgnąć. Tytuł na okładce jest tytułem r

Właśnie skończyłem czytać jedną z najbardziej emocjonalnych książek, jakie kiedykolwiek miałem okazję przeczytać. Zajęło mi to prawie dwa tygodnie. I nie chodzi tu o ilość stron (813), tylko o jej  treść. "Małe życie" Hanyi Yanagihary jest książką, która kompletnie rozmontowała mnie emocjonalnie i psychicznie. Musiałem odkładać czytanie kolejnych rozdziałów na potem, ponieważ moja psychika musiała przetrawić poprzednie. Jeszcze żadna książka tak mnie nie rozbiła psychicznie.

Przeczytałem a właściwie wchłonąłem w siebie kolejny genialny thriller Harlana Cobena. Ta książka całkowicie zryła moją psychikę. I pomyśleć, że "Mistyfikacja" jest debiutem pisarskim pisarza. Czytałem z wypiekami na twarzy. Nie sposób mi było oderwać oczu od tej książki. Ilekroć chciałem zrobić sobie przerwę od czytania, zaczynałem kolejny rozdział i następny, następny aż dotarłem do zaskakującego końca. Dla czytelnika sięgającego po ten thriller prawidłową będzie reakcja ws

Właśnie pochłonąłem zbiór felietonów napisanych przez Jerzego Pilcha na przełomie lat 1994 - 1997. Powiedzieć, że są świetne, to tak jakby nic nie powiedzieć. Pilch jak zwykle w swoim stylu opisuje ówczesną rzeczywistość, zgrabnie poruszając się w świecie polityki, filmu i szeroko pojętej rozrywki, poezji i poetów. Nie stroni także od tematów trudnych jak chociażby alkoholizm i śmierć. Wybór felietonów Jerzego Pilcha publikowanych na łamach Tygodnika Powszechnego - nominowany