Na polach cisza pachnącą zbożem, dobrze nam droga się składa, na horyzoncie łata lasu naszyta na lniane niebo Na drutach ktoś rozwiesił chmury, przypiął klamerką do zmierzchu - trzeba już łapać za kraj świata, niechaj do snu się ułoży. A my tu jeszcze posiedźmy na kocu skoszonej trawy. Bo wciąż przed nami nocne, poważne o życiu rozmowy. Nic nas nie wzrusza za bardzo, choć cieszy zapach rzeki. Nie niepokoi, nie męczy wieczór jak miska spokoju. My, już troszeczkę przebrzmiali,

Wspomnienia ze szlaków Jury Krakowsko-Częstochowskiej Mężowi Kazimierzowi i Synowi Marcinowi na szlakach Jury zamki z duszą kapliczki domkowe zaciekawione kto zburzył im sielskość w ramionach odcieni malachitu i przydrożne skały z rozwichrzonymi czuprynami wiodące do Krakowskiej Bramy Podzamcze pachnie jurajską strawą i przyciąga tajemnicą leciwego zamczyska gdzie Ksantypa strzeże wrót tutaj zdaje się słyszeć Białą Damę spraszającą duchy z milczących komnat na biesiadną uc

"Poczta poetycka" przyfrunęła do mnie dwujęzycznym, polsko-angielskim tomem, pochodzącego z Chin poety, krytyka literackiego, tłumacza i wydawcy, Zhang Zhi. Zhang jest doktorem literatury i prezesem Międzynarodowego Centrum Tłumaczeń Poetyckich i Badań, redaktorem naczelnym wielojęzycznego czasopisma poetyckiego, autora wielu książek poetyckich, redaktora angielskiej edycji Światowego Rocznika Poezji i doradcą w Centrum Globalizacji Chińskiej Poezji na Uniwersytecie w Nankai.

Flara jak echo duszy migawki dwie, w oczach wolno rejestrujące zamykające się wachlarzyki niczym cykl przyrody jestem twórcą spojrzenia kronikarką pokazu mam to na taśmie w głowie kino trwa, kiedy chcę promień skapujący gorącym woskiem na skórę syczę zadziwieniem nutą niepewnego zachwytu światło - jest i trwa rozogniając we mnie ciemne kąty mam siebie w pełnej krasie widzę w słońcu wola zapalenia świecy przewyższa lęk przed gorącym woskiem i samostopieniem palę się od środka

genius loci pamiętasz widok z klifu w Polignano a Mare? zapierał dech zatrzymywał czas zapewne dawni bogowie siadali na jego krawędziach by moczyć nogi w Adriatyku w czasie nakazanej siesty musieli przy tym delektować się czerwonym winem Primitivo jak my wtedy białym Salento do wybornych małży i krewetek smakowały włoskim dolce vita a wieczory mrożoną pistacjową kawą w kafejkach Alberobello muśniętego bielą domków trulli majowa Apulia celebrowała słońce pachniało lekką morską

Esej interpretacyjny do wiersza Barbary Szanieckiej „Bałtyk we mgle” BAŁTYK WE MGLE Wstydliwie zasłoniłeś swoją zażyłość z niebem mgielną kurtyną Tylko rytmiczny oddech łagodnej fali subtelnie daje znać że jesteś Są pejzaże, które zachwycają rozmachem i wyrazistością, ale są też takie, które przemawiają właśnie przez to, co ukryte. Wiersz Barbary Szanieckiej należy do tej drugiej kategorii. To poetycka miniatura, zbudowana zaledwie z kilku wersów, a jednak otwierająca przestr

Krzysztof Gołębiewski Instrukcja miejsca Proszę o miejsce bliżej okna niż ściany żebym mógł trzymać światło pod ręką i nie błądzić gdy przyjdzie porządkować parapet z książek i listów pamiętających więcej niż ja Widok ma być szeroki na ptaki i inne wyjścia żeby to co było umiało odejść bez wołania bez imienia Reszta rozdzieli się sama — niepytana, jak po kimś kto nie zdążył powiedzieć że już Oswajanie – esej interpretacyjny do wiersza Krzysztofa Gołębiewskiego Są wiersze, któ

O poezji czułości, pamięci i istnienia w tomie „Piórko” Małgorzaty Mittelstadt Poezja Małgorzaty Mittelstadt wyrasta z przekonania, że najważniejsze rzeczy nie zawsze domagają się głośnego wypowiedzenia. Czasem pojawiają się w półsłowie, w geście, w zapachu zapamiętanym po latach, w spojrzeniu skierowanym na pozornie zwyczajny fragment świata. Tom „Piórko” jest książką o uważności — o takim sposobie przeżywania rzeczywistości, w którym drobiazg staje się znakiem większej taje

Wiesława Kwinto-Koczan Noc bieszczadzka Noc bieszczadzka pachnie białymi floksami, strażniczkami studni pełnej gwiazd.b BN Czerpiemy z niej złoto zapuszczając żurawia, mącimy galaktyczny ład Drogi Mlecznej. Zasypiamy syci pełnią księżyca. Wiersz „Noc bieszczadzka” Wiesławy Kwinto-Koczan jest miniaturą liryczną, ale należy do tych utworów, które pozostają z czytelnikiem znacznie dłużej, niż trwa sama lektura. Kilka krótkich wersów otwiera przestrzeń, w któr

Składnia gniewu - Justyna Maciejewska Gniew nie podnosi głosu od razu. Najpierw osiada między włosami, jak drobny piasek przyniesiony z dnia, który miał być zwyczajny. Potem wchodzi pod paznokcie. Między mokre pasma. Między gest i ocenę. I nagle wszystko zaczyna znaczyć więcej, niż powinno. Szczotka staje się dowodem. Zlew staje się oskarżeniem. Kilka słów zamienia się w kamienie wrzucane do tej samej studni. W gramatyce zmęczenia nie istnieje strona bierna. Zawsze jest ktoś,

Tom poetycki Kati Fado „Obcy język” wyrasta z tego nurtu współczesnej liryki, który nie próbuje już opowiadać świata, lecz ustanawia własną przestrzeń, autonomiczną, emocjonalną, wewnętrznie poszarpaną, a zarazem konsekwentną formalnie. To książka o intymnym życiu kobiety, ale nie w sensie autobiograficznym, lecz egzystencjalnym. Ciało, dom, relacje, pamięć i noc tworzą tu swoisty układ napięć, pomiędzy którymi przesuwa się głos poetki. Wiersze nie tyle opisują doświadczenie,

To miała być wspaniała zimowa noc na Mazurach. Zmieniła się jednak w koszmar... "Karnawał" Alicji Sinickiej to doskonały thriller z świetnie budowanym napięciem od pierwszej strony. Wciąga jak świeże ptysie z nadzieniem śmietanowym. Thriller, który mrozi krew w żyłach i zapiera dech w piersiach. Finał jest po prostu doskonały. Autorka znakomicie żongluje tropami, osadzając je w polskich i jakże aktualnych realiach. "Karnawał" to powieść, w której dokładnie sprawdza się powied

"Uczyń ze swojego życia arcydzieło". Książka Krzysztofa Zanussiego, którego postaci chyba nie muszę przybliżać. Ujęła a w zasadzie wciągnęła mnie od pierwszej strony. Wybitny artysta i filozof dzieli się swoim spojrzeniem na współczesny świat. Wiele z jego myśli zawartych w tej książce, już znalazło zastosowanie w mojej codzienności. Zanussi mówi o życiu, jako o arcydziele, do stworzenia którego wezwany został każdy z nas. Mistrz z prawdziwą wirtuozerią porusza najważniej

Właśnie przeczytałem a właściwie wchłonąłem jak gąbka wodę książkę Joanny Kopińskiej pt. "Lekarstwo dla duszy". To kolejna przeczytana przeze mnie książka Kopińskiej, która porusza najczulsze struny mojej duszy. "Lekarstwo dla duszy" jest to zbiór genialnych felietonów autorki, jej wyważonych i zarazem ostrych tekstów i przemyśleń. Warto w tym miejscu nadmienić, że zawarte w tej książce teksty, wcześniej były publikowane na łamach Vogue.pl. Wszystkie łączy jeden wspólny miano

Właśnie przeczytałem genialną książkę Witolda Gombrowicza pt. "Pornografia". Sam się dziwię, że tak późno po nią sięgnąłem. Ale lepiej późno niż wcale. Pornografia Gombrowicza to powieść nieco prowokująca jak na czasy, w których po raz pierwszy została wydana(1960 rok w Paryżu). Jest to opowieść o pożądaniu, manipulacji i sile formy. Dwaj dojrzali mężczyźni obsesyjnie wręcz manipulują relacją dwojga młodych ludzi, igrając z granicami moralności. Akcja powieści rozgrywa si

Właśnie przeczytałem genialną a zarazem przerażającą powieść Marca Elsberga pt."Zero". Powieść porusza temat, który jest bardzo na czasie. Autor wywlekając czytelnikowi tzw."bebechy" pisze o monitorowaniu internetu, bezpieczeństwie jego użytkowników i manipulowaniu naszymi danymi. Maksyma "im głębiej w las, tym więcej drzew" ma doskonały odnośnik podczas czytania "Zero". To apokaliptyczna i jakby bardzo nieodległa wizja naszej przyszłości. We współczesnym świecie niczego n

Uporządkowane życie Wiktorii właśnie legło w gruzach. Nawiedza ją lęk, tym gorszy, że irracjonalny. Strach, który wymyka się ramom logiki, medycyny czy jakimkolwiek innym wytłumaczeniom. Lęk, który ją atakuje, początkowo pojawia się jedynie w snach, a potem zachłannie wkracza w jej codzienność. Nikt poza Wiktorią nie słyszy przerażającego, syczącego głosu, nikt poza nią nie widzi krwi i nikt poza nią nie czuje paraliżującej paniki. Wiktoria nie oszalała, rzeczywistość, która

W minionym tygodniu zorganizowałam w grupie literackiej Mundus Poeticus na Facebooku konkurs, w którym uczestnicy mieli zainspirować się wierszem Julii Hartwig „Nie zawsze”. Powstało wiele różnorodnych tekstów, jednak jeden z nich wyjątkowo mocno poruszył moje serce. Autorką tego utworu jest Katarzyna Ostachowska, publikująca pod pseudonimem Katleea So. Jej praca, zatytułowana „Zapiski z drugiego pokoju”, została nagrodzona Grand Prix. Dlaczego właśnie ona? Ponieważ oddaje w

Właśnie przeczytałem kolejną książkę Bogdana Frymorgena "Okruchy większej całości" i na wstępie pragnę powiedzieć, że to nie jest zwykła książka. To podróż po krainie pamięci autora. Pamięci naznaczonej psychiczną chorobą ojca i matczynym, heroicznym sklejaniem rodziny w jedną nierozerwalną całość. Czytelnik sięgając po "Okruchy większej całości", wchodzi w labirynt malowany emocjami dziecka, ale przewodnikiem po tym labiryncie jest dojrzały mężczyzna. Autor emigruje w przesz

"Grawitacja kwantowa" Debiut poetycki fizyka z Irlandii Zapraszamy do odkrywania debiutanckiego tomiku Grawitacja kwantowa Mateusza Majchera – poety, który splata fizykę z liryką w sposób nie do podrobienia. Znany z bloga Wykłady z poezji kwantowej, autor przełamuje granice gatunków, tworząc poezję przyciągającą jak grawitacja. Idealna lektura dla miłośników nauki i słowa. O autorze Mateusz Majcher – poznaniak, ojciec i wieloletni partner matki swoich dzieci. Zawodowo zajmuje