Opowiem Wam historię o niezwykłej przyjaźni damsko-męskiej. Poznali się zupełnie przypadkiem. Ich oczy się spotkały i już wiedzieli — jest między nimi jakaś niewidzialna nić. Stali przez dobrą chwilę, wpatrując się w siebie, nie wiedząc, czy podejść do siebie, czy zostawić to tak, jak jest. Bez słowa podeszła do niego, uśmiechnęła się, chwyciła mocno za rękę i czekała na jakiś jego ruch, choćby najmniejszy gest. – Cześć, jestem Rafał. Mam wrażenie, że już się znamy. – Cześć,

Związek polega na wzajemnym szacunku, szczerości, zaufaniu, wierzę w drugą osobę, wspólnym życiu, a kocha się nie za coś, ale pomimo wszystko. Moim zdaniem najgorzej, jeśli jest tzw. ślepa miłość, gdzie nie widzimy, a może nie chcemy widzieć i nie chodzi tu o wady, bo każdy je ma... tylko o brak szczerości, ukrywane problemy z uzależnieniami, małe bądź większe kłamstwa, zdrady itd. Wybaczamy, dając kolejną szansę, wierząc, że tym razem coś się zmieni. W końcu wcześniej czy pó

Mechanizmy przeszłości... Jeśli w moim życiu wydarza się coś, co zabija od środka, to włącza się ucieczka od wszystkich i wszystkiego w swoją ciemność... Taki mechanizm obronny... Odpychanie innych, budowanie muru... Sama ze sobą... Na zewnątrz nałożyć dość niewygodną maskę z uśmiechem, muzyką na usta i można funkcjonować, nikomu nie pokazując, nie mówiąc, że właśnie teraz toczy się cholernie trudną wewnętrzną walkę... Z reguły najpierw pojawia się wściekłość i żal, później w