Anna Kochalska - Siwak

To życie

nie chce być starcem

ale pragnie trwać na młodzieńczym szlaku

karmiąc się dojrzałą powłoką

ze skóry do kącików oczu

by odnaleźć łzy szczęścia

spierać się o światło

pomiędzy brakiem a pełnią

po dziecięcemu zobaczyć

brzozy białe stojące w polu

w środku biegnącym do źródła

poczuć drzemiące nadzieje

pod żarem krwiobiegu

pędzić ku miłości

po śladach wiadomych

albo nieznanych w cieniu

pójść na cztery strony świata

mając kroki rozpuszczone

w kałużach na ziemi

i być ocalonym

spojrzeć na słoje leśne

wierząc w naturę

w korze pomarszczonej

wspominając bez żalu

z kroplami deszczu

rysy pęknięcia

wszelakie drogi

nie chce stracić znaczenia

by stać się gwiaździstym czasem

tam na górze

to życie