Poczta poetycka
"Moje oczy są zaszyte jak twoje usta",
czyli poetyka apokaliptycznych obrazów i symboliki dotykającej absolutu.
Książkę poetycką Dariusza Patkowskiego pt. "Corbenic", rozpoczyna nastrojowa liryka konfesyjna - jest pieśnią na otwarcie, "księgą wejścia" jako preludium do tego, co ma nadejść. Góruje nastrój tajemnicy i niemal czujemy, że ta pieśń opisowa na wejście, ma dać nam namiastkę tego, co potem. Co dopiero przed nami, co się objawi...
Jest tu wnętrze kościoła, jako wciąż żywe, choć opuszczone - siedlisko, gdzie "wąż pożera we wszystkich mowach", są "święte symbole rozwieszone w ciemności jak pranie" i jakże życiowa i gorzka konkluzja, że znajdziemy tam "obietnice, czyli nic".
Później przejść można do kolejnych pięter, komnat, widoków, tarasów, tytułowego "Corbenica": Exodus, Terra nostalgica, Metatron, Sen Król Rybaka...
Idę tym tropem. Czytam tytuły wierszy i czuję, że pochodzą z odległego, tajemniczego świata. Mówią one o czymś ważnym - najważniejszym, o osi życia - tylko czy ów poetycki sen zdołam "rozsupłać", pojąć go i... posiąść?
Czytam ślady zostawione przez autora, wie on więcej - jakby był pierwszym człowiekiem na Księżycu i próbował powiedzieć pozostałym, co widział. Zobaczył krainę wyśnioną i odległą, a tam w pełnej krasie widnieje i absolut, i transcendencja, w pełnym wymiarze.
W "Exodusie", bohater chce się obudzić z sennej katastrofy, gdzie zewsząd otacza go pustka boi się, że nią przesiąknie i utraci swe piękne sny.
Poruszam się w tej krainie, korzystając z lirycznej mapy, zostawionej przez Autora, ma on "dar widzenia" - opisuje, uwiecznia obrazy, jak w "Terra nostalgica", zamraża tam przeszłość, by przyszłość mogła nabrać barw zapożyczonych oraz dźwięków, z dobrze znanych przebrzmiałych rejestrów.
Poruszam się ostrożnie, czekam czy i kiedy pojawią się święte symbole i artefakty - i oto są: "Graal trzyma nas w swojej nocy".
Pojawiają się tu duchy - dobrze są nam znani z dalekiej przeszłości lub są to zjawy, wpisujące się w klimat schyłkowości pór roku, ram życia czy dźwięków słyszalnych i tych "nie".
Miejsca wizualnym imperiom, ustępują coraz śmielej rozbrzmiewające dźwięki, konkretne utwory czy muzyczne evergreeny. W nich też może ukazać się widzenie czy zjawa. Poczuj, usłysz i zapamiętaj. A potem, niech ułatwi ci to przywoływanie wspomnień...
Zdumiewająca celnością metafory wizja chorego, cuchnącego króla w "Odpowiedzi", który nawet własnym życiem nie umie rządzić, a co dopiero królestwem - "nie jest Galahadem ani Parsifalem"... By na końcu wyznać: "Spójrz oto królestwo - zakurzona planszówka przy stole".
Co mnie tu także urzeka to, to jak Autor żongluje światami - w jednym wierszu potrafi ująć "zmurszałą" teraźniejszość, czasy nam współczesne z odległą przeszłością, Bóg wie gdzie umiejscowioną. Poplątana tu nadzieja z jej brakiem - co w końcu zwycięży ona w nas samych?
Nieustanne szukanie świętości w apokaliptycznym świecie, gdzie więcej strachu, że nawet jak się odnajdzie, to nieopatrznie się ją utraci niż doznaje uczucia spokoju i ulgi.
Król, Rycerz, Graal, Madonna, gdzie doprowadzą nas te pełne goryczy poszukiwania, skoro "grudowata gleba obłędnie użyźniona rozrasta się w skromne nekropolis, w stolicę końca poszukiwań"....?
Im dłużej wędrujesz, strudzony człowiecze, to zaczynasz coraz częściej napotykać Króla Rybaka i jego sny. Wnikasz w jego codzienność, jak Hagia Sophia i Corbenic, pojawia się też jako tło, mitologia grecka, ale i cienie fabryk czy śląskie familoki.
Tułaczka zmarłego wśród żywych, pośród szalejącej "gównoburzy".
Przeprawa na drugi brzeg, w zaświaty, by i tam zaznać świętej ziemi, odwrócić wzrok od plugastwa, codzienności, poczucia, że się utknęło w "śnieżycy" czy "Życiu na Gorąco" daremne szukanie kielicha w rzeczywistości "viceroyów i Twojego Weekendu" - gdzie kłuje w oczy stroboskopowy teledysk "sacrum i profanum".
Jak w tym żyć??!!
Za chwilę znów się wszystko wycisza i znów mamy Króla, a Corbenic jaśnieje w słońcu. Ale co to za król i cóż za królestwo...
Jest i lekcja literatury zamknięta w wierszu "Crossfit", jak i tajemnica nowego początku w "Erotic Speedrun", gdzie wyjawiona jest wielka mądrość, o której pamiętać nie chcemy: "Jesteś życiem".
Są i napomknienia o Jungu i Freudzie, są wyznania zatytułowane "na kozetce" oraz porównanie człowieczo-królewskie, gdzie przykładem ziemskim jest KanYE West i "zapewnienie", że "tylko on może zejść ze szczytów top list".
Autor nie przemilcza różnych wizerunków tego świata, poetycko uwiecznia też politykę, materializm, brak wartości, brak wiary... Tu dawni dzielni rycerze, stają się współczesnymi humanoidami. Graczami komputerowymi, tylko na tyle starcza im odwagi. Nawet nie pamiętają o swojej dawnej chwale czy odwadze przodków. Nie ma nic.
Jest pustka samych siebie i kozetka u psychoanalityka, gdzie majaczą swe sny o rycerskiej potędze, którą uleczą ich (i) świat.
Dariusz Patkowski
"Corbenic"
Redakcja: Piotr Grobliński
Słowo: Karol Samsel
Wydawca: Łódzki Dom Kultury
Wydawnictwo Kwadratura
Łódź 2026









Komentarze