Alegoria

pisałem wiersze

krótkie felietony

wstrzymując oddech

trwałem w chwili

o smaku pomarańczy

i cynamonu

pisałem smutnym

atramentem

który rodził po powiekami

słone krople

które umierają

gdy zamykam okna

zasłaniam ciężkie firany

wołam do ciebie

że jesień i...

i drzewa tracą liście

zatrzymaj je !

cisza...

stoję sam

pośrodku snu

a mój umysł

zamienia mnie w kolejną

alegorię

Przemysław Trenk