Urszula Majchrowicz

(Nie)trwałość

nie nie jesteśmy niezniszczalni

i wiatr nam w oczy na w pół zgięci

zanim dotrzemy do latarni

i na nic płaszcz nieprzemakalny

bo każda łza na końcu wieńczy

tam nie ma żadnej przechowalni

tacy normalni tak zwyczajni

kto nam tę drogę tak zakręcił

i w świat zawiesił smutku karnisz

a my tak bardzo nieastralni

by schować się pośrodku tęczy

wnet się kruszymy w prochu marnym

nocą bezsennie niebanalni

piszemy wierszem co w nas dźwięczy

a w dzień być chcemy niewidzialni

i choćby w sercu był zapalnik

pamięć się zatrze w niepamięci

bo nie jesteśmy niezniszczalni

kiedyś dotrzemy do latarni