Marta Wachełko

Depresja

zrobiła sobie miejsce

na mojej stronie łóżka

nie prosiła

rozpakowała ciszę

i postawiła ją przy oknie

pije moją herbatę

mówi że za słaba

żebym wreszcie przestała

osładzać brak

pyta czy wychodzę dziś do ludzi

śmieję się

ona też

w tym samym miejscu w gardle

czasem poprawia mi włosy

mówi że wyglądam

jakby mnie ktoś zostawił

a ja mówię

że to przecież nasz wspólny dom

zaczynam ją lubić

ma rytm kroków

który nie gubi się w moim oddechu

czasem śpimy w jednej myśli

plecami do siebie

żeby nie widzieć

jak bardzo się do siebie upodobniłyśmy