Maciej Karczewski

~Płycej niż myślałem~

Szkoda mi mięsa dla strzelających w niebo

choć lont krótszy od pióra woła o ogień

odpalam jedynie papierosa

puszczam kilka kółek z blednącego wstrętu

i wracam do domu

mijając toksyczne bagno zdeptanej urazy

odchrząkując dziękczynnie w nie spluwam

po drodze napotykam czyjeś tu i teraz

bliźniacze moim najtwardszym upadkom

na skroniach odleżyny od grobowej ciszy

a życie zawieszone na nietrafionej puencie

gniew i ego mogłyby stworzyć mieszankę

wybuchową jak ścieżka Vectanu z ko*ainą

na szczęście zmieniłem nawyki żywieniowe

i dziś mieszam tylko

śmiech z poranną kawą