Krzysztof Woźniak
- 30 gru 2025
- 1 minut(y) czytania
DUSZA PRZEMYŚLIWUJE
święta niebawem
deszczowy dzień się dłuży
synogarlica
zamilkła wewnątrz drzewa
chmury szarzyły świat
w tej oto aurze
dusza przemyśliwuje
swoją nieśmiertelność
czy jest potrzebna
wędrówka poza ciałem
pozorna wolność
lot poza grawitacją
po odcięciu zmysłów
odwrót czy powrót
z obrazem który w rogu
ma inicjał życia
w kokonie kształty
zwiastują fenomen
opus nieznane
dojrzewające zmysłem
dotykania sobą
przemyka się myśl –
czyżby się zakochała
w tym łamliwym ciele...
Komentarze