Dorota Wojtkowska

zaduma chabrowa 

chabrowy boże

wszystkich kwiatów

boże deszczu i kałuży

twórco barw i ziaren rosy

jestem

krzywym kaczeńcem

porzuconym na drodze

pozwól by ktoś mnie znalazł

panie krzywych luster

potłuczonych lalek

i medytujących korali

jestem

kawałkiem szkła

odpryskiem tajemnicy życia

spraw bym trwała

boże dojrzałych malin

zakazanych jabłek

stwórco cykuty

jestem uprzedzeniem

i kłamstwem

pozwól tańczyć we mnie

winie z niewinnością

boże przypływów i odpływów

okrutny stwórco pełni

szewczyk szył ci buty z własnej skóry

poeta atramentem niebo kalał

a ja

jestem tylko bólem nocy

i narzekaniem dnia