Dorota Wojtkowska

jestem

nieutuloną tęsknotą

za światłem

gdy zapada ciemność

drżącą kroplą życia

zawieszoną

na pajęczynie

wonną chwilą

zatopioną

w czarnej kawie

nagłym porywem

wiatru

całującego trawę

ulotną mgłą

wiszącą

nad taflą wody

szybko minę