Szukaj

Agnieszka Dyszak

30 gru 2025
1 minut(y) czytania

zaburzyłeś porządek wszechświata

otworzyłeś otchłań

w której wszystko zaczęło się zatracać

cały mój świat całe życie

pędzi przed oczami jak kosmiczne metro

pokazuje co było jak było

tym co jest bije po oczach

aż dusza boli

oślepia nadchodzącą niewiadomą

za mało miejsca na serce

klatka się skurczyła za bardzo łomocze

trzepocze rzuca się zdezorientowane

przerażone obłąkanymi możliwościami

świadomość odmawia posłuszeństwa

ucieka ze zmysłami gdzieś poza granice pojmowania

tracę grunt pod nogami chwieję się

nie mam się czego przytrzymać

nie ma wokół mnie nic stałego

same niepewności świat wywrócony do góry nogami

a to wszystko dlatego że

zaistniałeś

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie

Urszula Majchrowicz

Pod powieką noc dawno już minęła i pogasły gwiazdy płomień jeszcze się żarzy choć dzień marznie deszczem a ty jesteś myślą w słowach jakby każdych i niejedną tęsknotą wciąż i zawsze jeszcze zmierzchem

Urszula Majchrowicz

(Nie)trwałość nie nie jesteśmy niezniszczalni i wiatr nam w oczy na w pół zgięci zanim dotrzemy do latarni i na nic płaszcz nieprzemakalny bo każda łza na końcu wieńczy tam nie ma żadnej przechowalni

Urszula Majchrowicz

Prze(prowadzony) wiersze powinno się prowadzić na drugą stronę tęsknoty białych zamyśleń wstążką w przerwach między mrugnięciami po mostach księżycowych podobno wtedy spisują się najlepiej wyskakują z

Komentarze