Bogdan Frymorgen "Raport z oblężonego umysłu" 😔😔😔

"Raport z oblężonego umysłu" Pierwszy, jest kolejną książką Bogdana Frymorgena, którą pochłonąłem w kilka godzin. To chronologiczny zbiór felietonów, które powstawały od początku rosyjskiej agresji na Ukrainę. Przerażający zapis wydarzeń na froncie, mocno działający na wyobraźnię. Autor opisuje w nim okropieństwa wojny, tragedie Ukraińców i zezwierzęcenie rosyjskich okupantów. Niektóre felietony zostawiają trwały ślad w wyobraźni czytelnika. 

"Raport z oblężonego umysłu", to przede wszystkim próba osobistego zmierzenia się z energią, która w trzeciej dekadzie XXI wieku zepchnęła człowieka na skraj przepaści. Wydarzenia, miejsca i nazwiska tworzą w tej książce sztalugę na której autor napina emocje, reagując na doniesienia ze wschodu. Staje się echem wojny. Oblężony umysł Frymorgena jest uniwersalnym zapisem traumy, jaką zaserwowali światu bezlitośni ludzie.

Książka odsłania przed czytelnikiem mechanizmy zbrodni, upodlenia, rozpadu człowieczeństwa, skłonności do bezgranicznego sadyzmu. Mógłbym pokusić się o stwierdzenie, że jest to swoisty dziennik wojenny. Frymorgen nie tworzy eseju o wojnie. Wojna zmusza do lapidarności. To zapiski  prędkie, wyrwane nocy i koszmarom. Sporo tutaj brutalnych obrazów, bo wojna jest przecież brutalna, sporo ludzkiego bólu i strasznych świadectw, ale jak przecież wiemy żadna wojna nie ma nic z intelektualnego dyskursu, czy powabnej estetyki. Frymorgen w swoim raporcie wwierca się dosłownie w sumienia czytelników, w sumienia zakłamanych decydentów, w sumienia zdegradowane i wybiórcze, dla których większość wojen jest zbyt odległa i zbyt abstrakcyjna.

Jeśli zaś chodzi o moje osobiste odczucia po przeczytaniu tej książki, to najlepszym opisem tych odczuć niech będzie moje milczenie.

Przemek Trenk