Beata Nicoś - Trenk

Nic nigdzie nigdy nikomu na nic

lękliwość z (nie)czystego rozumu

nadmiar kontrargumentów

przeciw (nie)byciu w bycie

stałość stanu rozproszenia

(współ)winna

(współ)czujna

(współ)styczna

zmartwychwstała z wątpliwości

dla cudzej (nie)zgody

na wszystkie (nie)oswojone

(co)dzienne (pół)noce sprawy

z jakiej przyczyny?

w jakim celu?

(nie) rozumie

brak stosownych okoliczników

gdy rozum śpi i śni

bez asekuracji spacji

pomiędzy wersami

(nie)podważalny zważony do grama

afekt do tej wersyfikacji

partycypuje w kosztach

zmian czasu i miejsca

(przed)akcji

masek maseczek

(przeciw)zmarszczkowych

rozsnutych jak sieć

pajęcza po kątach

na lewo

i prawo środki retoryczne

wyznaczają poziom

wzruszeń

między nogą opartą o blat

i bosą a bukową podłogą

święci się dzień (nie)święty

napoczęty

lepiej nie myśl że wszystko już było

tylko chwytaj tę cholerną chwilę

zanim się okaże że tylko mogło być