Bóg też ma poczucie humoru😉😉😉

Listopad jest miesiącem szczególnym. Pełnym zadumy i wspomnień. Przyroda dookoła nas pozbawiona kolorów aczkolwiek ubrana tylko w złoto, przypomina, że wszystko w życiu ma swój kres. Święto Zmarłych, Zaduszki od pokoleń idealnie komponują się z wciąż płynącym rytmem natury. A my? My nagle zauważamy, że brakuje nam mlaskania babci która pochylona nad talerzem codziennej zupy mlecznej, ledwo wkładała łyżkę do ust, chrapania dziadka drzemiącego w fotelu, spacerów z ojcem, wspólnego gotowania z mamą etc. Święto Zmarłych w pewien sposób wyzwala w nas, poza naszą świadomością refleksyjność. Bardzo często zadajemy sobie pytania. Co będzie po życiu? Czy istniejemy jako niematerialne byty? Nie wiem jak wy ale ja nie wyobrażam sobie dnia 1 listopada, bez wizyty na cmentarzu i zapalenia symbolicznego światełka, które wraz z modlitwą posyłam do nieba. Zawsze lubiłem wieczorne spacery po cmentarzu. Gdy zapadał zmrok, stawały się tak cudownie ciepłe, pełne miłości i nadzwyczajnego spokoju. Pamiętam, że jako mały chłopiec byłem urwisem i wciąż maczałem palce w roztopionym wosku. Po wyschnięciu był taki aksamitny. W moim mieście jest kilka cmentarzy ale jeden darzę szczególnym sentymentem. To cmentarz przy ulicy Wybickiego. Każdego roku w dniu 1 listopada , wybieraliśmy się razem z moim tatą na cmentarz. Najpierw wcześnie rano aby uprzątnąć groby bliskich, zapalić znicze a potem o zmierzchu. Szliśmy spacerkiem. Pamiętam, że z daleka było widać tę świetlistą łunę. To było jak magia i czary. Pomyślałem wtedy, że ci wszyscy którzy odeszli, dają nam znać, że śmierć jest tylko kolejnym etapem przez który musimy przejść. Dziś mojego taty już nie ma. Pewnie spogląda mi przez ramię i w tylko przeze mnie odczuwany sposób, daje mi znać że jest. Uwielbiam atmosferę 1 listopada. I choć czasem denerwują mnie natrętne reklamy Halloween w supermarketach, święta zapożyczonego z wszechobecnej w naszym życiu kultury amerykańskiej, która szturmuje umysły naszych dzieci, ja nadal uwielbiam spacery po cmentarzach po zmroku. Tak sobie myślę...może i dobrze? że wzięliśmy sobie te amerykańskie Halloween. Bóg też ma przecież poczucie humoru😉😉😉